darıcapark
darıcapark
evet

HABER ARŞİVİ

Lütfen Bir Tarih Seçiniz

E-Bülten

Email

Sitemizin yeniliklerinden haberdar olmak için bültenimize üye olabilirsiniz.

Tuğba Tekeli
Tuğba Tekeli

Gezenti ruhumla yerleşik hayat

Bu gerçekten zor bir şey, sizi temin ederim. Bir insan önce nasıl bir ruha sahip olduğunu iyi idrak etmeli.

26 Kasım 2014 Saat: 21:47
YORUM YAP Tavsiye Et Yazdır

Bu yazı 740 kez okunmuştur

Bu gerçekten zor bir şey, sizi temin ederim. Bir insan önce nasıl bir ruha sahip olduğunu iyi idrak etmeli. Ben günbegün tanıdım kendimi. Meğer önceleri hiçbir fikrim yokmuş. Tanıdıkça sevmediğim çok yönüm oldu ama belli durumlarda karşılaşmaktansa, ciddi ciddi tanışmak daha iyiymiş bunu anladım. Anlamam zaman aldı, çünkü ben meğer hiç de bildiğim ben gibi değilmişim.

Bazen başka birinin hayatını yaşıyor gibi hissediyorum. Bu memnun olmadığımdan değil, sadece bir hissiyat. Çoğunlukla geçmişte farklı bir hayat deneyimlediğime inanıyorum. Neden zamanında tiyatro yapmadım diye kendime kızıyorum. Sanki tiyatro deneyimim olsa farklılaşırdı duygularım, böyle hissediyorum son günlerde elimde olmadan. Okuyup da unuttuğum tüm kitaplar için suçluluk duyuyorum bir de.

Ruhum bazen öyle elde tutulması zor bir hal alıyor ki bunu tarif edemem, bir kuş gibi gerçekten. Hem yerinde sabit, hem de bir anda kanatlanıp uçuverecekmiş gibi, yüreciği her daim pır pır eden, yaralandığında ya da kızdığında kendini oraya buraya vurup, acıtabilen rengârenk bir kuş.

Yollara düşmeyi, keşfetmeyi, öğrenmeyi seviyorum. Ama yolculukların sonunda dönülebilen bir evin olması bence her şeyden başka bir anlam ifade ediyor. O anki huzur çoğu zaman hissedilen huzurdan farklı oluyor. İşte tüm o rahatlama hali geçip yaşamak rutine döndüğünde ben yeniden gitmek istiyorum başka yeni keşfedilecek yerlere, yeni hikâyeler dinlemek istiyorum tanımadığım ağızlardan.

Bakmayın, öyle çılgınlıklarım pek kalmadı artık, duruldum. Duruldukça harekete geçen başka şeyler var içimde. Hayat hep inişli çıkılı ya, içimdeki yollar da öyle. Belki yaşım ilerledikçe kaçırdığım detayları fark ediyorum, pişmanlıklarımı hatırlıyorum yahut yapamayacağım şeylerin tasası düştü içime, okuyamayacağım kitaplar, yürüyemeyeceğim yollar. Bir de korku peyda oldu, oturdu kaldı, ıslak çamur gibi yapıştı. Aslında biliyorum çoğu kilometreler yüzünden; gurbet gerçekte insanın içinde çünkü, sayılarla ifade edilemeyen bir yerde. Ben ruhumla yerleşik hayata geçemedim henüz, o ayrı bir düzende seyrediyor göğü, bense şimdiki halimle çimenlere sermişim döşeğimi bakmaktayım kendime. Ben bakıyorum ve baktıkça ilerliyor saatler. Görebildiklerimi tutup kendime yerleştirebilmem için harekete geçme zamanı artık. Yoksa düşlemek bilmediğin bir yolda ilerlemekten ibaret olan heyecanlı bir şey gibi, ama eve dönebilmek demek düşleri gerçekleştirmek!

 

YORUMLAR Üye Girişi

Bu Yazıya Yorum Yapılmadı. İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz? 
Lütfen Resimdeki kodu yazınız
 

Kocaeli Haberleri, Kocaeli Gazeteleri | LİDER KOCAELİ Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz
Email Adresiniz
Arkadaşınızın İsmi
Arkadaşınızın E-Mail Adresi
Varsa Mesajınız
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları

Kumdan hayaller 20.09.2017 - 01:25:17

Çok uzun yollar kat etmedik belki ama çok uzun anlardan geçtik buralara gelirken.

Hayal mekan 20.09.2017 - 01:25:17

Naftalin kokulu sandıklarda kaldıkça anlam kazanan dantelden örtüler gibi zaman. Kokusu kimi zaman geçmişe götürüp dinlendiren, kimi zamansa yakıcı ve boğucu zehirli bir duman gibi.

Seyir 20.09.2017 - 01:25:17

Ülkemizde olan biten dehşeti kap ağrısıyla dinliyor, izliyorum. Olanca hızımızla delip geçiyoruz doğru adına ne varsa. Gidişat, gidişat değil artık.

Hayaller Villakent, gerçekler Gediz Elektrik 20.09.2017 - 01:25:17

İçinde yaşayınca tabi bambaşka oluyor bu memleket, dönüşüyor zamanla. Çirkin yüzlü, bedbaht, umutsuz insanlara dönüşüyor sanki.

Bulantı 20.09.2017 - 01:25:17

‘Kalana da zor. Hayata devam ettiğini hissettiğin her an utanıyorsun!’
Tüm Yazıları