darıcapark
darıcapark
evet

HABER ARŞİVİ

Lütfen Bir Tarih Seçiniz

E-Bülten

Email

Sitemizin yeniliklerinden haberdar olmak için bültenimize üye olabilirsiniz.

Tuğba Tekeli
Tuğba Tekeli

Öldük bütün ölümlerle

Kimse böyle bir yaşamak hayal etmemişti!

21 Temmuz 2015 Saat: 22:02
YORUM YAP Tavsiye Et Yazdır

Bu yazı 625 kez okunmuştur

Ölmek ve öldürmek üzerine kurulu bir dünya, yaşadığımız yer. Kim ne derse desin, ne kadar umut edersek edelim felaket haberleri duymadığımız gün neredeyse yok gibi artık.

İnadına gülümsemeye, umut etmeye, hayaller kurmaya çalışan benim gibi insanları da artık iyiden iyiye erittiler. Ağlayarak, düşünerek geçiyor geceler, acaba daha neler bekliyor bizleri diye kaygılanarak.

Kimse böyle bir yaşamak hayal etmemişti!

Yaşamak denen şey mutlu sonlu olmalı. Ölüm elbette ki var, ama her ölüm aynı mı; zaman, mekan, koşullar farklılaştırmıyor mu ölümleri? Eninde sonunda, doğduğumuz gibi öleceğiz de elbet. Ama böyle mi olmalı ölümler?

Biz insanlar, hala insan kalabilenler, yeni güne umut ederek uyananlar ve durmadan gülümseyenler, yüreği sevgiyle dolanlar ne yapsın? Her ölümde bir kez daha ölüyoruz bizler de, hayallerimiz ölüyor, inandıklarımız ölüyor, değerlerimiz ölüyor.

Bunca yaşıma rağmen anlayamıyorum insanların içindeki nefreti ben. Politikayı, çıkarı, ötekileştirmeyi, yabancılaştırmayı, yok etmeyi anlayamıyorum.

Dünyanın sonunu insanoğlu getirecek, kesinlikle öyle. Tüm bencilliklerimizin bir sonucu olacak ve yok olacağız. Dünya bu kadar kirliyken temiz kalabilen insanlar ölüyorlar, bir anda pufff yok oluyorlar. Belki bir gün biz de yok oluruz, garantisi var mı?

Kaza kurşunlarıyla, bombalarla, vahşetle ölüme yürüyen insanlar etrafımızı sardı. Ne kadar güvende kalabiliriz. Özgürlüklerimiz daha ne kadar elimizden alınabilir. Yaşamak denen şey bu mu gerçekten? Bu mu bizim yaşamaktan anladığımız?

Bir süre sonra evet ne yazık ki her şey kaldığı yerden devam ediyor. Günlerin sonunda göz yaşları tükendiğinde acı içimizde kalsa da yaşamaya devam ediyoruz. Ama benim gibi iyi insanlar o utancı hep içlerinde taşıyorlar. Vicdan azabı gibi oluyor yaşamak. Böyle yaşamaya çalışmak ne kadar zor! Ölmekse ne kadar kolay!

Bunca şeye rağmen hala doğurabiliyor kadınlar, hala çocuklarına iyi bir gelecek sağlamak adına çırpınan insanlar var. Ne için tüm bunlar? Çünkü insan olanların içlerinde o umut her zaman var, yaralansa da, kırılsa da vurulsa da hep var.

Çok ölüyoruz bu günlerde, her gün, yeniden ve yeniden. Bütün ölümlerle ölmek ve yeniden yaşamaya direnmek zor!

Çabalamaktan yoruldu insanlar, barış, sevgi, güven bir yağmur damlası gibi kendiliğinden gelmeli üzerimize. Ona kavuşmak adına katledilmemeli apaydınlık ruhlar, yorulmamalı vicdanlar, yetersiz kalmamalı kelimeler. Yaşamak direnmek demek olmamalı!

YORUMLAR Üye Girişi

Bu Yazıya Yorum Yapılmadı. İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz? 
Lütfen Resimdeki kodu yazınız
 

Kocaeli Haberleri, Kocaeli Gazeteleri | LİDER KOCAELİ Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz
Email Adresiniz
Arkadaşınızın İsmi
Arkadaşınızın E-Mail Adresi
Varsa Mesajınız
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları

Kumdan hayaller 25.09.2017 - 18:11:43

Çok uzun yollar kat etmedik belki ama çok uzun anlardan geçtik buralara gelirken.

Hayal mekan 25.09.2017 - 18:11:43

Naftalin kokulu sandıklarda kaldıkça anlam kazanan dantelden örtüler gibi zaman. Kokusu kimi zaman geçmişe götürüp dinlendiren, kimi zamansa yakıcı ve boğucu zehirli bir duman gibi.

Seyir 25.09.2017 - 18:11:43

Ülkemizde olan biten dehşeti kap ağrısıyla dinliyor, izliyorum. Olanca hızımızla delip geçiyoruz doğru adına ne varsa. Gidişat, gidişat değil artık.

Hayaller Villakent, gerçekler Gediz Elektrik 25.09.2017 - 18:11:43

İçinde yaşayınca tabi bambaşka oluyor bu memleket, dönüşüyor zamanla. Çirkin yüzlü, bedbaht, umutsuz insanlara dönüşüyor sanki.

Bulantı 25.09.2017 - 18:11:43

‘Kalana da zor. Hayata devam ettiğini hissettiğin her an utanıyorsun!’
Tüm Yazıları