darıcapark
darıcapark
evet

HABER ARŞİVİ

Lütfen Bir Tarih Seçiniz

E-Bülten

Email

Sitemizin yeniliklerinden haberdar olmak için bültenimize üye olabilirsiniz.

Tuğba Tekeli
Tuğba Tekeli

Kovalamaca

Devamlı bir şeyleri kovalamıyor muyuz bizler? Hayat büyük bir kovalamaca!

26 Ekim 2015 Saat: 22:25
YORUM YAP Tavsiye Et Yazdır

Bu yazı 529 kez okunmuştur

Devamlı bir şeyleri kovalamıyor muyuz bizler? Hayat büyük bir kovalamaca!

Kimimiz kendimizin, kimimiz zamanın peşinde gün be gün ilerliyor sona doğru. Sonun ne olduğunu bilen kimse yok. Buna rağmen bir bilinmezin içinde kovalıyoruz hayallerimizi.

Dünya çoğu zaman daracık geliyor, tıpkı bir ara sokak gibi. Geniş caddeler hayaller oluyor ve evlerse camdan gettolar.

Çok şeyin peşinde koşuyoruz, amaçların, insanların, geçmişin veya geçmişteki birinin, hatta özlemlerin. Dünya yorgun insanların yuvası, yorgun ve çaresizlerin bilhassa. Çünkü hala kavrayamadık bize ait olmadığını, bize ihtiyacı olmadığını.

Sanki hiç sona ermeyecekmişçesine debelenip duruyoruz yarattığımız bencil yaşamlarımızda. Başkaları için ağlamamayı öğretiyoruz çocuklarımıza ve daima kendimizi sevmeyi ve düşünmeyi. Çünkü bir yerlerde, özün saflıktan ibaret olduğunu kaçırmışız ve artık çok uzağımızda!

Hepimiz sormuyor muyuz kendimize çoğu zaman değer mi bunca sıkıntıya diye? Elbette soruyoruz. Değmiyor aslında şu üç günlük hayatta. Ama en çok da değmeyecek şeyler uğrunda paralıyoruz kendimizi. Gündelik telaşlarla yitirdiğimiz saatin dakikaları hanemize artı olarak yazılmıyor. Çoğaldıkça azalıyoruz aslında.

Bakıyorum da etrafıma dinleyen, duran ve az konuşan insan sayısı bir elimin parmakları kadar bile değil. Herkes tahammülsüz, herkes birbirinin üzerinde tepiniyor umarsızca. Laf denen o şey çok kalabalık, kalabalık ve istikrarsız. Keşke atabilsek başkalarına tüm o içimizdeki yetinmezliği de satabilsek en mutlu hallerimizi, çoğunluğun derdi bu. Çoğunluk hep daha iyinin derdinde, hep daha uzaktakinin ve ulaşılmaz olana ulaşabilmenin.

Kitapların iyi geldiğini hisseden insan sayısı, alışverişle iyi hisseden insan sayısından delicesine az bu dünyada. Bir çocuğun dünyasında mutlu olmaksa, çin işkencesi gibi.  Benlik, bencillikle eşdeğer. Tüm bunları düşününce dünya berbat bir yer desemde, elimdeki sahip olduğum tek cennet bahçesi o şimdilik.

Hiçbir zaman hiçbir şey için geç değildir derler ya, aslında geçtir o vakit. Geçip giden zaman gidip ardına bakmadan kaybolmuştur fırsatlar ama kovalamaya devam ederiz. Kovaladığımız kendimiziz. Arayışlarımız, ardı ardına dizilen hatalarımız, yitirdiklerimiz ve olmak istediğimiz tüm o yerler, karanlık evrenin bir yerinde minicik bir nokta. Bunu bilerek ilerleyebilsek işte belki de o zaman dünya gerçekten bir cennet bahçesi olabilirdi!

YORUMLAR Üye Girişi

Bu Yazıya Yorum Yapılmadı. İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz? 
Lütfen Resimdeki kodu yazınız
 

Kocaeli Haberleri, Kocaeli Gazeteleri | LİDER KOCAELİ Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz
Email Adresiniz
Arkadaşınızın İsmi
Arkadaşınızın E-Mail Adresi
Varsa Mesajınız
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları

Kumdan hayaller 25.09.2017 - 18:16:17

Çok uzun yollar kat etmedik belki ama çok uzun anlardan geçtik buralara gelirken.

Hayal mekan 25.09.2017 - 18:16:17

Naftalin kokulu sandıklarda kaldıkça anlam kazanan dantelden örtüler gibi zaman. Kokusu kimi zaman geçmişe götürüp dinlendiren, kimi zamansa yakıcı ve boğucu zehirli bir duman gibi.

Seyir 25.09.2017 - 18:16:17

Ülkemizde olan biten dehşeti kap ağrısıyla dinliyor, izliyorum. Olanca hızımızla delip geçiyoruz doğru adına ne varsa. Gidişat, gidişat değil artık.

Hayaller Villakent, gerçekler Gediz Elektrik 25.09.2017 - 18:16:17

İçinde yaşayınca tabi bambaşka oluyor bu memleket, dönüşüyor zamanla. Çirkin yüzlü, bedbaht, umutsuz insanlara dönüşüyor sanki.

Bulantı 25.09.2017 - 18:16:17

‘Kalana da zor. Hayata devam ettiğini hissettiğin her an utanıyorsun!’
Tüm Yazıları