darıcapark
darıcapark
evet

HABER ARŞİVİ

Lütfen Bir Tarih Seçiniz

E-Bülten

Email

Sitemizin yeniliklerinden haberdar olmak için bültenimize üye olabilirsiniz.

Tuğba Tekeli
Tuğba Tekeli

Hayata notlar

Söz uçar yazı kalır derler ya belki de içimi en çok rahatlatan ve derin bir oh çekmeme neden olan yegâne sözdür bu.

5 Mayıs 2014 Saat: 20:56
YORUM YAP Tavsiye Et Yazdır

Bu yazı 1.044 kez okunmuştur

Sözlerim, gözlerim, sesim, bedenim kaybolup gittiğinde ve bu dünyada bıraktığım izlerim gün be gün silikleştiğinde kelimeler kalacak benden geriye. Zamana düştüğüm notlar, iyi veya kötü, net veya bulanık, açık veya karamsar, ne şekilde olursa olsun bir yerlerde asılı kalacak.

En azından bir zamanlar benim de onlarla aynı gökyüzüne baktığımı bilecekler, aynı tatları aldığımızı, aynı hazları duyumsadığımızı düşünecekler. O yüzden yazmak belki de büyümek kadar kıymetli benim gözümde, bir de sevmek kadar.

***

Burada her gün kendimi yeniden keşfediyorum. Bazen çok tanıdık biri oluyor karşımdaki, bazense yüzyıllar geçse bile asla benden bir parça taşıdığına inanamayacağım kadar uzak biri. Geçmişi unutmaya çalışmıyorum, geçmişi seviyorum, sadece daha az acı vermesini diliyorum zamanla. Geleceğe dair büyük umutlarım yok, sadece gülümsemeyi unutmayayım yeter, bir de ölene kadar hatırlamak ve yazmak istiyorum. Hatırlamak kimilerine göre büyük bir lanet ama ben bu lanetle lanetlenmeye hazırdım hep. Sesleri kokuları yüzleri hatırlamak her şey demek aslında, zamanda yolculuk etmek bir nevi.

Ellerime bakıyorum her gün, biraz da gözlerime. Başkalarının gözlerine bakmayı da ihmal etmiyorum çünkü iletişim kurmak ve anlamanın yoludur bakışmak. Her şeyi bir çırpıda ortaya döküverir gözler, kalbin sımsıkı tutmak istediklerini bile, öyle haylazdır.

***

Doğaya bu denli düşkün değildim önceleri mesela, hayvanlarla bu kadar samimi de olamazdım. Şimdi bir ağaca sarılmak ve bir kedinin mırıldanmalarıyla güne uyanmak mutlu ediyor beni. Gizli gizli yapraklara dokunuyorum, toprağı kokluyorum parfümlerden ziyade, kuşlar hep yakınımda dursunlar istiyorum, bir de çıyanlar hariç öyle her böcek korkutmuyor beni artık. İlk kez kocaman bir tırtılı sevdim mesela, bir çekirgenin bacağından tuttum ve kibarca yere bıraktım yeniden. Domatesi tuzla veya zeytinyağı ile yemeği sevdiğimi anladım, ekmeğimi ıslatmasından hiç haz etmediğimi fark ettim. Hala birileri bakmıyorken gizliden muzurluklar yapmayı seviyorum. Komiktir, saçlarım uzun olduğu için daha bir çocuk hissediyorum kendimi, örüp dolaşmak, ucuna kocaman kırmızı bir kurdele takmak bile istiyorum. Yemeklerin de hepsi ayrı ayrı güzel geliyorlar artık.

Zamanda ilerliyorum, biliyorum.

YORUMLAR Üye Girişi

Bu Yazıya Yorum Yapılmadı. İlk Yorumu Siz Yapmak İster misiniz? 
Lütfen Resimdeki kodu yazınız
 

Kocaeli Haberleri, Kocaeli Gazeteleri | LİDER KOCAELİ Tavsiye Formu

Bu Yazıyı Arkadaşınıza Önerin
İsminiz
Email Adresiniz
Arkadaşınızın İsmi
Arkadaşınızın E-Mail Adresi
Varsa Mesajınız
Güvenlik Kodu Lütfen Resimdeki kodu yazınız

Yazarın Diğer Yazıları

Kumdan hayaller 22.09.2017 - 23:34:51

Çok uzun yollar kat etmedik belki ama çok uzun anlardan geçtik buralara gelirken.

Hayal mekan 22.09.2017 - 23:34:51

Naftalin kokulu sandıklarda kaldıkça anlam kazanan dantelden örtüler gibi zaman. Kokusu kimi zaman geçmişe götürüp dinlendiren, kimi zamansa yakıcı ve boğucu zehirli bir duman gibi.

Seyir 22.09.2017 - 23:34:51

Ülkemizde olan biten dehşeti kap ağrısıyla dinliyor, izliyorum. Olanca hızımızla delip geçiyoruz doğru adına ne varsa. Gidişat, gidişat değil artık.

Hayaller Villakent, gerçekler Gediz Elektrik 22.09.2017 - 23:34:51

İçinde yaşayınca tabi bambaşka oluyor bu memleket, dönüşüyor zamanla. Çirkin yüzlü, bedbaht, umutsuz insanlara dönüşüyor sanki.

Bulantı 22.09.2017 - 23:34:51

‘Kalana da zor. Hayata devam ettiğini hissettiğin her an utanıyorsun!’
Tüm Yazıları